แสร้งเป็นเข้มแข็ง ในวันที่เหมือนใกล้แต่ห่างไกล
ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ เราควรทำให้ทุกอย่าง
ไม่เป็นแบบนี้ ควรอยู่อย่างร่มรื่น
ความสุขที่เกิดอาจคงอยู่
การทักทายเวลาสวนทาง
รอยยิ้มที่เคยให้กัน
หรือแม้แต่การยกมือไหว้แสดงความเคารพกัน
มันคือที่สุดแล้ว
มันคือ peak ของเหตุการณ์
เราจะไม่ลืมสิ่งดีดี ที่เขาเคยมีให้
มันจบแล้วตั้งแต่เขาไม่ไว้ใจเรา
โลกนี้บางอย่างไม่อาจย้อนกลับ
เราเฝ้ารอเพียงขอโอกาสแก้ไข
ทำให้สิ่งที่ต้างคาใจเขาเปลี่ยนไป
กลายเป็นความไว้ใจ เชื่อใจ
และนั่นคงเป็นที่มาของคำว่าเพื่อน หรือพี่น้อง
รักนั้นดีเสมอ เพียงแต่ควรเก็บไว้ในใจ
เดินบนทางที่มีกัน ช่วยเหลือจิตวิญญาณกัน
มากกว่ามองกันด้วยสายตาไม่เหลียวแล
หรือไร้เยื่อใย
ความทุกข์ของเรา จิตใจหดหู่ หมดสิ้นพลัง
เดินทางไปอย่างอ้างว้างเดียวดาย
เพียงพลาดพลั้ง เพียงเพรี่ยงพร้ำ
เงาที่เคยมีได้จางหายไป
อดทนต่อไป สักวันเวลาจะช่วยเยียวยา
คนแรกที่ทำให้เราอยากมี
คนแรกที่ทำให้เราอยากเป็น
ขอฟ้าคุ้มครอง
No comments:
Post a Comment